Zet jezelf op Slow

Wie mij nu door het keukenraam zou zien staan, zou denken: ‘Ach gut, wat leuk, die vrouw doet aan slow cooking.’ Ik vind het zelf een vreselijk woord, maar ondertussen sta ik wel een stoofschotel klaar te maken. Mijn vader is op bezoek en dit is zijn lievelingskostje. Groentes dun snijden, vlees uren laten garen, hoe mindful kan koken zijn. Maar in mijn hoofd gaat het net een tikkie anders.

Terwijl ik in de pan sta te roeren, ben ik druk aan het multitasken. Dat schijnt volgens de nieuwste wetenschappelijke inzichten niet te kunnen – we doen taken na elkaar en niet tegelijk – maar zo voelt het wel. Aan de buitenkant ziet het er ontspannen uit, terwijl mijn brein overuren maakt. Hoe gaat de website eruit zien? Kan ik ondertussen niet even bellen met dat ene bedrijf, op de handsfree-stand? En hoe kan ik mijn vader vertellen dat ik eigenlijk thuis aan het werk moet?

Rust moet

Ik ben keihard aan het werk, onder de schijn van ‘sloom koken’. En terwijl de Dixieland op Spotify uit de luidsprekers schalt – ook zijn lievelingskostje – en ik snak naar de terugkeer van mijn chill-out-loungemuziek, vraag ik mij af waar het mis is gegaan tussen mij en de vorige generatie. Mijn vader kan drukke muziek nog aan en komt uit de tijd van ‘rust roest’. Ik word kennelijk eerder oud, en met mij mijn generatiegenoten. De behoefte aan ‘rust moet’ wordt steeds groter, ook om mij heen. We willen niet meer terug naar vaste werktijden en om vijf uur naar huis. En dus werken we 24/7. Wij zitten meer in Dizzyland dan in Dixieland.

Niet minder, maar anders werken

Hoe creëer je innerlijke rust? Bijvoorbeeld door een ‘digitale detox’, oftewel zonder mobiel binnen handbereik aan je taken werken. Het geeft rust in je hoofd, en sterker nog, volgens onderzoek aan de universiteiten van Würzburg en Nottingham-Trent zijn werknemers die hun smartphone uitzetten een kwart meer productief dan anderen. Is je werk ook nog eens eerder af! Helaas heeft minder uren werken niet zoveel zin als je tot innerlijke rust wilt komen, al denken veel mensen van wel. Het gaat vooral om de manier waarop je werkt. Dwangmatig werken, bijvoorbeeld door over te werken om alles helemaal goed te doen, is een veel grotere negatieve factor voor de psychische gezondheid dan excessief werken, in de zin van veel uren draaien. (Verschuren, C. (2012). Richtlijn Overspanning/Burnout).

 

Piekeren even parkeren

Regelmatig de natuur in trekken helpt ook om je hoofd leeg te maken. Er is steeds meer bewijs voor het feit dat alleen al bewegen in het groen positief werkt op het ervaren van innerlijke rust en je een plezierig gevoel geeft. Bewegen, in de natuur zijn en meditatie stimuleren de aanmaak van het hormoon dopamine, ook wel het gelukshormoon genoemd. Een dopaminegehalte dat op een goed niveau is, heeft positieve effecten op je motoriek, je emoties, het gevoel van beloning en op je motivatie.  (zie ook artikel: “De natuur verhoogt jouw gezondheid op vele manieren”)

 
Eenmaal buiten is het raadzaam gewoon aanwezig in het moment te zijn. Probeer je open te stellen voor de natuur om je heen, bijvoorbeeld door opmerkzaam om je heen te kijken, te luisteren naar de geluiden om je heen of je voetstappen op de grond bewust te voelen. Deze manier van wandelen, ook wel ‘sensing’ genoemd, brengt je terug naar je lichamelijke gewaarwordingen en doet iets met je innerlijke rust. Het brengt je dichter bij jezelf, in wie je bent en wat je doet. Wanneer je manier van leven en werken in overeenstemming is met je eigen ‘ authentieke kern’ kan je ontspannen in wat je doet, omdat het helemaal bij je past. Dan word je niet leeggezogen door je werk of je omgeving, maar ervaar je jouw bestaan als zingevend.

 
Hoe dan ook: wie echte innerlijke rust wil ervaren, moet bereid zijn zichzelf vaak op ‘slow cooking’ te zetten. In de natuur, in stilte en zonder mobiel jezelf gewaar worden. Om vanuit je ‘authentieke kern’ ineens te voelen wat je nodig hebt en van hieruit nieuwe levensenergie te putten.
 
Helene Baarda